Podcastmakers hebben het maar makkelijk. Die uitspraak doen, een mening ventileren en vervolgens lekker door naar het volgende onderwerp. Niemand die ze op dat moment vraagt wat ze bedoelen of waar ze dat eigenlijk op baseren
Voor een blogschrijver ligt dat toch iets anders. Die hoort zoiets, blijft erover nadenken en voor je het weet zit hij een paar uur later wetenschappelijke onderzoeken te lezen. Dat is nu eenmaal het lot van een blogschrijver. Of misschien is het gewoon mijn beroepsdeformatie.
Deze keer was ik de klos door een uitspraak in een podcast: “Volleybal is heel veel mentaal.”
En dan begint het. Want wat betekent dat eigenlijk, 'heel veel' mentaal? Wat is veel? En hoeveel meer dan veel is heel veel? Zijn er dan ook sporten die weinig of helemaal niet mentaal zijn? En hoe meet je dat dan?
Het klinkt alsof volleybal iets bijzonders heeft. Maar waarom zijn hockey , gewichtheffen, basketbal of golf niet ook veel mentaal?
Of als de podcast over voetbal was gegaan, had de maker dan gezegd: "Voetbal is heel veel mentaal"? en had dat dan net zo vanzelfsprekend geklonken? want we hadden het al eerder over gehad.
Zo'n uitspraak in een podcast is snel gedaan. Maar vervolgens zit ik met de gebakken peren. Ik moet dan weten hoe het zit. Ik zou het kunnen laten lopen maar ik schrijf nu eenmaal blogs, ik maak geen podcasts. Dus ik ga op zoek.
En dan kom je van alles tegen.
Zo is er een Spaans onderzoek uit 2024 onder volleyballers waarbij 3,9% verschijnselen had die overeenkomen met een burn-out. Of dat iets zegt over de mentale belasting bij volleyballers? Geen idee! Misschien is 3,9% wel heel weinig. Of juist heel veel. Ik heb geen idee wat ik met dat percentage moet. Ik was op zoek naar antwoorden, maar heb vooral meer vragen.
Maar er is meer. Veel meer. In een veelgebruikt profiel voor sportpsychologie worden elf mentale vaardigheden onderscheiden, verdeeld over drie groepen: basisvaardigheden, vaardigheden voor zelfregulatie en sociale vaardigheden. Dat is veel.
En daar houdt het niet op. Studies beschrijven tientallen meta-analyses over mentale verbeelding, angst, zelfvertrouwen, teamcohesie, doelen stellen, mindfulness en zelfspraak. Van golfputjes en darts tot maximale kracht en teamsport.
Kortom, er is ontzettend veel te vinden over sport en mentaal. Zoveel dat ik inmiddels door alle onderzoeken het volleybal niet meer zie.
Uiteindelijk is maar één conclusie die ik met enige zekerheid kan trekken: een podcast maken is een stuk minder mentaal dan een blog schrijven.
De podcastmaker roept één zin en gaat door met zijn dag. Een blogschrijver is de gehele dag daarover aan het piekeren, lezen, opzoeken, schrijven en weer schrappen. En dat allemaal voor één uitspraak waar niemand zich verder iets van aantrekt.
Deze blog is daarvan het levende bewijs. Blogschrijven is heel veel mentaal.
Er zal nu waarschijnlijk een andere blogschrijver zijn die zich afvraagt: wat bedoelt hij eigenlijk met "blogschrijven is heel veel mentaal"?
En voor je het weet zit die met de nodige stress achter zijn laptop, op zoek naar antwoorden op vele vragen.
Reacties
Een reactie posten